پرانتز باز

امروز خاله ام پیامک داده بود که چرا پرانتز باز رو چرا بستی؟ منم شاخ درآوردم که خاله ام از کجا وبلاگ چند سال پیش منو پیدا کرده. بعد از رد و بدل کردن چند پیامک ، پیشنهاد داد بروم یه سر به وبلاگ بزنم.

حالا اومدم دارم پست ها و کامنت ها را میخونم. اگر چه حالا که اومدم بیشتر عکس های وبلاگ پریده و وبلاگ لخت و عریون شده  اما خوندن هر کدوم از پست ها و کامنت ها حتی کامنت های اسپم کلی خاطره برام زنده می کنه. گاهی وقت ها خوندیم و شنیدیم که  "قلم عاجز از نوشتن و زبان عاجز از بیانشه " الان میخوام همین رو بگم.  با خوندون این وب نوشته های قدیمی در  وبلاگی که کمتر  در آن خاطره نوشته شده بود واقعا کلی احساس و خاطره به ذهنم هجوم آورد که نمیدونم چه جوری دسته بندی کنم و بگم و آیا میشه اصلا حس رو دسته بندی کرد. شاید همون واژه "نوستالژی " بیانگر کمی از احساسات باشه و حسرت ...

دیشب به طور اتفاقی آهنگی از مکابیز را باز کرده بودم و به خواهرم گفتم چقدر این آهنگ و آلبوم را دوست دارم. خواهرم هم تایید کرد و میدانستیم در مورد چی حرف میزنیم؛من یاد دوران راهنمایی خودم افتادم و او دوران دبستان. برخی آهنگ ها هستند که شاید چیزی از نظر  هنری هم نداشته باشند ولی کلی خاطره با خودشون دارند.

 و من امروز وبلاگ قدیمیم ام را باز کردم و اگر چه از نظر محتوا هیچی نداره ولی برام از تمام وبلاگ های امروزی و پر محتوا ارزشمندتره. هر پست ، یک دنیا  خاطره و هر کامنت  دنیای خاطره ای دیگر. و شاید لازمه که انسان از زمان فاصله بگیره تا بتونه بهتر درکش کنه. درکی اگرچه مبهم ، ولی جامع تر و کامل تر.

خوشحالم که وبلاگم را حذف نکردم و خوشحال ترم که گذشته ای دارم.

پ. ن 1: ....

پ. ن 2:  خاله جان ممنون که سبب این حس شدی. خواننده ها و کامنت گذارهای قبلی، از شما هم تشکر می کنم که دنیای خاطره ام را وسیع تر کردید. اگر چه تشکر من به گوشتان نمی رسه ولی امیدوارم انرژی اش به  جسم و روحتان برسه.

پ. ن3 : و پرانتز هرچند کوتاه باز شد

پرانتز بسته) 

روزي روزگاري نوزادي آماده بود تا به دنيا بياييد پس آن روز از خدا  پرسيد:"اونها به من مي گن که من  فردا به زمين فرستاده مي شوم اما من چگونه زندگي خواهم کرد. من خيلي کوچک و بيچاره هستم."
- درميان فرشته هاي بيشمار من يکي را برايت انتخاب کردم و منتظرت است و از تو مراقبت مي کند.
- اما به من بگو اينجا در بهشت من هيچ کاري انجام نمي دهم اما سرود و نغمه و لبخند براي من کافي است تا شاد باشم.
- فرشته تو براي تو آواز خواهد خواند و تو هرروز لبخند خواهي زد و توعشق فرشته ات را احساس خواهي کرد  و شاد خواهي بود.
- و من چگونه مي تونم بفهمم زبان افرادي که با من حرف مي زنند ؟من هيچ يک از زبانهاي انسانها را نمي دانم!
- فرشته تو به تو کلمات شيرين و زيبا را مي گويدو تو با صبر علاقه آنها را خواهي شنيد! فرشته تو به تو ياد خواهد داد که چگونه  صحبت کني .
- و من چکار بايد کنم وقتي مي خواهم با تو صحبت کنم؟
- فرشته تو دستهاي تو را کنار هم مي گذارد و بتو ياد مي دهد که چطور دعا کني.
- من در مورد انسانهاي بد روي زمين شنيده ام چه کسي از من محافظت مي کند؟
 - فرشته تو از تو دفاع خواهد کرد وقتي خطري تو را در زندگي تهديد کند .
- اما من هميشه ناراحتم چون ديگر تو را نخواهم ديد.
- فرشته تو با تو در باره من صحبت مي کند و به تو آموزش مي دهد . راهي را که به سمت من باز گردي با وجود اين من هميشه در کنارت هستم !
در آن لحظه صلح و آرامشي در بهشت بود اما صداهايي از زمين شنيده مي شد و نوزاد در حاليکه عجله داشت به آرامي  پرسيد:"اوه پروردگار يزدان اگر من الان دارم اينجا را ترک مي کنم لطفا نام فرشته را به من بگو!"
-"نام فرشته تو زياد مهم نيست !تو فرشته ات را مامان صدا خواهي کرد!"

به نقل از یک ایمیل از یک دوست.

این روزها سرم خیلی شلوغه ! وقت چندانی برای آپ کردن ندارم. اوایل تابستان تصمیم داشتم دست نوشته های خودم را زیاد کنم. ولی این کار هم وقت و هم فکر آزاد می خواد  و البته  تن سرحال نه تن خسته. پس زیاد پیگیر نشوید چرا آپ نمی کنم.وقت ندارم! اگر حوصله شعر و داستان داریدبرایتان آپ کنم. امیدوارم این یکی دو هفته سرم خلوت بشه!این تابستان هم برای ما تابستان نشد!

ماجرای یک پست حذف کردن ما هم برای خیلی ها جالب  و انگار شک برانگیز شده.فکر نمی کردم پستی که برای یک یا دو روز گذاشته بودم این قدر ببینده داشته که همه باید دلیل حذفش را از طریق کامنت و غیر کامنت  بپرسند.البته من که حذف نکردم در ثبت موقته.که به خاطر روی گل شما از موقتی در می آورم. موقت شدنش هم هیچ دلیل پیچیده ای نداشت.چون ثبت شدنش در دانشگاه و خیلی هول هولکی بود یه کم از لحاظ ظاهر مشکل داشت. دو روز بعد که در خونه خواستم ابرویش را درست کنم زدم و چشمش را هم کور کردم.کسانی که با بلاگفا کار کرده باشند حتما دیده اند گاهی اوقات متنی که در جای دیگر نوشتی و در بلاگفا پیست می کنی کمی ممکنه از لحاظ حاشیه و ..مشکل داشته باشه .به هر حال من هم که چندان حوصله و البته وقتی برای درست کردنش نداشتم بی خیالش شدم و در ثبت موقت گذاشتمتش.

البته دیروز متوجه شیطنت های بعضی با همین پست شدم.خوبه خودش اعتراف کرد.من که به شیطنت هایش  و گاهی آبرو ریزی هایش عادت کردم .با متن این پست برای دیگران با اسم مجهول کامنت گذاشتن. بابا ! ... ! دیگه نکن ! فکر آبروی خودت نیستی ! فکر آبروی من باش!

یکی از روزهای تابستان - یک باغ سیب

برداشت اول: سیب سرخ روی شاخه درخت جلب توجه می کند . مرد رهگذر بدون توجه از زیر درخت عبور می کند.

برداشت دوم: مرد عبور می کند.سیب توجه او را جلب می کند. اما اعتنا نمی کند و عبور می کند.

برداشت سوم: مرد عبور می کند. عاشق سیب می شود. سیب را می چیند و با خود می برد.

برداشت چهارم: مرد عاشق سیب می شود. یک گاز به سیب می زند وآن را رها می کند.سیب در پای درخت می پوسد.

برداشت پنجم: مرد عاشق سیب می شود.سیب عاشق کرم می شود.مرد عبور می کند. کرم سیب را می خورد و سیب می پوسد.

برداشت ششم: مرد عاشق سیب می شود.سیب عاشق کرم است.مرد سیب را می چیند و با خود می برد.

برداشت هفتم:مرد زیر درخت می رسد.کسی قبلا سیب را برده است.مرد کمی فکر می کند. زیر درخت می نشیند ویک سیب سرخ نقاشی می کند.

نوشته :علی شیخ شاب 

به نقل از نشریه دانشجویی" نقطه سر خط"

 

اين پياده مي‌شود، آن وزير مي‌شود
صفحه چيده مي‌شود، دار و گير مي‌شود
اين يكي فداي شاه‌، آن يكي فداي رُخ‌
در پيادگان چه زود مرگ و مير مي‌شود
فيل كج‌روي كند، اين سرشت فيلهاست‌
كج‌روي در اين مقام دلپذير مي‌شود
اسپ خيز مي‌زند، جست‌وخيز كار اوست‌
جست‌وخيز اگر نكرد، دستگير مي‌شود
آن پيادة ضعيف راست راست مي‌رود
كج اگر كه مي‌خورَد، ناگزير مي‌شود
هركه ناگزير شد، نان كج بر او حلال‌
اين پياده قانع است‌، زود سير مي‌شود
آن وزير مي‌كُشد، آن وزير مي‌خورد
خورد و برد او چه زود چشمگير مي‌شود
ناگهان كنار شاه خانه‌بند مي‌شود
زير پاي فيل‌، پهن‌، چون خمير مي‌شود
آن پياده ضعيف عاقبت رسيده است‌
هرچه خواست مي‌شود، گرچه دير مي‌شود
اين پياده‌، آن وزير... انتهاي بازي است‌
اين وزير مي‌شود، آن به‌زير مي‌شود

 محمدكاظم كاظمي‌

اگر نتیجه با همین یک گل پایان یابد، نشانه پیشرفت فوتبال ماست!
در بازی اول ۳ گل خوردیم و باختیم، در بازی دوم، ۲ گل خوردیم و باختیم، در بازی سوم هم یک گل می‌خوریم و می‌بازیم، در نتیجه خط دفاع ما مرحله به مرحله کمتر گل خورده!
حیف که داریم حذف می‌شویم، وگرنه شاید در بازی بعدی اصلا گل نمی‌‌خوردیم!     نیک آهنگ کوثر

 

                   

 

خوب به سلامتی تیم ملی فوتبال ایران با اقتدارجام جهانی را ترک کرد و به تهران بازگشت.خوشحالم که یک دقیقه از وقتم را هم صرف دیدن هیچ مسابقه فوتبالی نکردم و با اعصابم بازی نکردم. فکر کنم حسابی حال همه با این نتایج گرفته شد. از همان اول این تبلیغ راهیابی به مرحله بعد تبلیغ بی جا یی بود و شاید تنها برای انگیزه بخشیدن به بازیکنان تیم ملی بود ولی بیشتر از این که این انگیزه در بازیکنان به وجود بیاید توقعات مردم بالا رفت .اگر کمی واقع بینانه نگاه کنیم می بینیم تیم ما در حد واندازه تیم هایی چون پرتغال و مکزیک نبود و تنها هنرش بردن از آنگولا بود که انگار این هنررا هم نداشتند که البته این تساوی به دلیل بی انگیزگی باز یکنان ما در بازی آخر از سرمان هم زیادی بود.

به نظرم تبلیغات باید در هر حیطه ای متناسب با شرایط ، استعدادها، توانایی ها و امکانات باشه و بیخود دل مردم را با چیزهایی که ندارند خوش نکنند تا اگر زمانی مردم ما فهمیدند که این تبلیغات بسیار فراتر از واقیعت بوده احساس نکنند که هیچی ندارند و زندگی را به کل باختند. خوشبختانه یا متاسفانه مشاهده می کنیم که صدا وسیمای ما هم در یکی دو سال اخیر کارش شده تبلیغ کردن و به به و چه چه کردن از تمام شرایط ،از همین تیم ملی فوتبال بگیر(در قالب یار دوازدهم تیم ملی) تا تبلیغات بی شمارش برای دولت کنونی و یا همین مساله انرژی هسته ای.

شاید سیاست صدا وسیما این باشه که با این روش مردم را به وضعیت کنونی امیدوار کنه . اما بهتره گاهی تصور زمانی را بکنه که مردم به پوچ و واهی بودن این تبلیغات پی می برند.آنگاه دیگر چگونه خواهند توانست یا این ملت سرخورده و ناامید کنار بیایند؟؟؟ نوید دستیابی به کدامین فنآوری این مردم نومید را امیدوار خواهد کرد؟؟؟

یک سال پیش در چنین روزی با چنین پستی  پرانتز وبلاگ من باز شد.

دو تا تصمیم گرفتم یکی اینکه این وبلاگ رو بیشتر به سر و وضعش برسم و یکی دیگه اینکه کمتر کارت اینترنت بخرم .

به نظر شما اجتماع این دوتا ممکنه ؟ از نظر خودم که اشتراک نقیض این دو تا محقق خواهد شد!!!

دشتها آلوده ست
در لجنزار گل لاله نخواهد روييد
در هواي عفن آواز پرستو به چه كارت آيد ؟
فكر نان بايد كرد
و هوايي كه در آن
 نفسي تازه كنيم
گل گندم خوب است
گل خوبي زيباست
اي دريغا كه همه مزرعه دلها را
علف هرزه كين پوشانده ست
هيچكس فكر نكرد
كه در آبادي ويران شده ديگر نان نيست
و همه مردم شهر
 بانگ برداشته اند
كه چرا سيمان نيست
 و كسي فكر نكرد
كه چرا ايمان نيست
و زماني شده است
كه به غير از انسان
 هيچ چيز ارزان نيست

حمید مصدق

* از هر چی ارجاعه بدم می آید .فرق نمی کنه این ارجاع ارجاع پرونده  هسته ای ایران به شورای امنیت باشه یا ارجاع یک متغیر به یک فانکشن.(از دومیش که خیلی خیلی بدم می آید)

کشتی در طوفان شکست و غرق شد. فقط دو مرد توانستند به سوی جزیره ای کوچک و بی آب و علفی شنا کنند و نجات یابند.دو نجات یافته دیدند هیچ نمی توانند بکنند با خود گفتند بهتر است از خدا کمک بخواهیم.دست به دعا شدند.
برای اینکه ببینند دعای کدام بهتر مستجاب می شود هر کدام به گوشه ای از جزیره رفتند.
 نخست از خدا غذا خواستند.فردا,مرد اول درختی یافت و میوه ای بر آن, آن را خورد. سرزمین مرد دوم چیزی برای خوردن نداشت.
 هفته ی بعد,مرد اول از خدا همسر و همدم خواست,فردا کشتی دیگری غرق شد,زنی نجات یافت و به مرد رسید. در سمت دیگر مرد دوم هیچ کس را نداشت.
 دست آخر, مرد اول از خدا کشتی خواست تا او و همسرش را با خود ببرد.فردا کشتی آمد و در سمت او لنگر انداخت. 
 مرد دوم خواست بدون مرد دوم,به همراه همسرش از جزیره برود.پیش خود گفت,مرد دیگر حتما شایستگی نعمت های الهی را ندارد,چرا که به درخواست های او پاسخ داده نشد(همین جا بماند بهتر است)
 زمان حرکت کشتی,ندایی از آسمان آمد:"چرا همسفر خود را در جزیره رها میکنی؟"
پاسخ داد:"این نعمت هایی که بدست آوردام, همه مال خودم است,همه را خود در خواست کرده ام.درخواست های او که پذیرفته نشد.پس لیاقت این چیزها را ندارد.
ندا,مرد را سرزنش کرد:"اشتباه میکنی, زمانی که تنها خواسته ی او را اجابت کردم این نعمت ها به تو رسید"
 مرد با حیرت پرسید:"از تو چه خواست که باید مدیون او باشم؟"
"از من خواست که خواسته های تو را اجابت کنم."

به نقل از هادی تونز

*داشتم خدا را شکر می کردم که وحید رفت تهران و گذاشت یه روز ما درس بخونیم.بدبختانه دیدم آقا که معمولا دو ماه دوماه می آیند امروز نرفته برگشتند .فکر کنم یک کسی غیر من دعای دیگری کرده.(خوبه !وحید اینجا را نمی خونه. البته خدایی اش اون بیچاره که کاری به کار آدم نداره منم که وقتی میاد شیطونی می کنم)

عجب بدبختیه که فرجه های اون با فرجه های من شروع بشه و پایان فرجه هاشم با پایان امتحانات من همراه باشه!  من برای هفت تا درس نه روز فرجه داشته باشم و آقا برای یه دونه درس بیست روز! آخه این انصافه!!!!!

یک جمله از "ال.ام.بوید"هست که میگه:

20 درصد از ماهیگیران، 80درصداز ماهیان را شکار می کنند.

20 درصد از سارقین ، 80درصد از اموال را می دزدند.

 

خوب من این جمله را تکمیل می کنم:

تنها 20درصد از دانشجویان ، 80 درصد درس ها را می فهمند.

البته کامل ترش اینه : 80 در صد از دانشجویان ، تنها 20 درصد درس ها را می فهمند.

به راه ابدیت که می رفتم کسی راه بهشت را پرسید و من راهم را گم کردم.

* نمی دونم متن  بالا از بیژن جلالیه یا عبدالله کوثری

پرسیدم "چه می کنی؟"پاسخ داد"به دشت ها می نگرم "

پرسیدم "دیگر چه می کنی؟"

-"مگر برای دریافتن زندگی همین بس نیست ؟"

چنین پاسخ داد ، مردی که دیوانه اش می خواندند.

                                                    جبران خلیل جبران

هیچی بدتر از معلق بودن نیست!

معلمي از دانش آموزان خواست تا عجايب هفتگانه جهان را فهرست وار بنويسند. دانش آموزان شروع به نوشتن کردند. معلم نوشته هاي آن ها را جمع آوري کرد. با آنکه همه جواب ها يکي نبودند اما بيشتر دانش آموزان به موارد زير اشاره کرده بودند: اهرام مصر، تاج محل، کانال پاناما، کليساي سن پيتر، ديوار بزرگ چين و.... در ميان نوشته ها کاغذ سفيدي نيز به چشم مي خورد. معلم پرسيد: "اين کاغذ سفيد مال چه کسي است؟" يکي از دانش اموزان دست خود را بالا برد.

معلم پرسيد: "دخترم چرا چيزي ننوشتي؟"

 دخترک جواب داد: "عجايب موجود در جهان خيلي زياد هستند و من نمي توانم تصميم بگيرم که کدام را بنويسم."

 معلم گفت:"بسيار خوب، هر چه در ذهنت است به من بگو ، شايد بتوانم کمکت کنم."

در اين هنگام دخترک مکثي کرده و گفت: " به نظر من عجايب هفتگانه جهان عبارتند از : لمس کردن، چشيدن، ديدن، شنيدن،احساس کردن، خنديدن و عشق ورزيدن."

 پس از شنيدن سخنان دخترک، کلاس در سکوتي محض فرو رفت.

 آري عجايب واقعي همين نعمت هايي هستند که ما آن ها را ساده و معمولي مي انگاريم.

تجربه ثابت کرده که من هیچ وقت از تجربه هام عبرت نمی گیرم!

دیروز بالاخره  تونستم برم فیلم "چهارشنبه سوری " رو ببینم.فیلم بدی نبود.خیلی وقت بود فیلم هایی که تو سینما می دیدم به دلم نمی چسبید که البته بیشتر به خاطر این بود که انتخاب فیلم ها بیشتر دست کسانی دیگر بود تا خودم.

با اینکه من اصولا زیاد بازی هدیه تهرانی رو نمی پسندم  (البته بیشتر عدم تعهدش رو نمی پسندم )ولی انصافا توی این فیلم خیلی طبیعی بازی کرده بود و خیلی خوب تونسته بود نقش یک زن عاشق زندگی اش که در اثر شک به شوهرش  ،  دچار حملات عصبی  شده بود  روبازی کنه  و الحق و الانصاف  که سیمرغ بلورین بهترین بازی حقش بود. ترانه علیدوستی اون قدر که انتظارش رو داشتم خوب بازی نکرده بود به خصوص در اوایل فیلم.بازی او توی این فیلم همه ما رو به یاد حادثه مرگ برادرش در جهارشنبه سوری سال قبل از تولید فیلم می اندازه .نمی دانم انتخاب ترانه برای این بازی از سوی اصغر فرهادی عمدی بوده یا نه ؟ ولی فکر می کنم بازی توی این فیلم  کار سختی برای ترانه بوده است .

             

                         

فیلم خیلی روان و ساده بود  و متن خیلی منسجمی داشت .اگر چه همه فیلم توی یک روز (چهارشنبه سوری) اتفاق می افته اما حرکت فیلم به گونه ای است که بیننده اصلا احساس خستگی نمی کنه. توی فیلم اکثرا با حرکات عصبی زن  و مرد رو به رو هستیم .مردی که مدام سیگار می کشد و زنی که نحوه حرف زدنش ، راه رفتنش و تمام حرکاتش رنگ عصبیت رو می ده و بچه این زن و شوهر هم از عصبانیت این دو در امان نیست و از مادرش به شدت کتک می خورد ، همواره باید با غیر از پدر و مادرش از مدرسه برگردد و تمام اینها باعث می شود که بچه هم تحت تاثیر قرار بگیرد .گریه کند و حتی خواب جهنم را ببیند .یه جایی توی فیلم هدیه تهرانی میگه" این مدرسه از بس در مورد  آتش جهنم حرف می زنه بچه ام خواب جهنم می بینه" .شاید نمی دونه که بچه اش جهنم رو هر روز در مقابل چشمانش می بینه .

 تمام فیلم بر محور شک  و بی اعتمادی اشخاص به هم  می چرخد  .(عنصری که فکر می کنم توی زندگی ما ایرانی ها خیلی نقش پررنگی داره ) .شک هدیه تهرانی به شوهرش ، شک خواهر هدیه تهرانی به شوهرش ، و حتی شک مرد به سیمین ، جایی که می پرسه "با کی قرار داری؟" و یا شک مدرسه به ترانه و یا نصب اکثر ماشین ها به دزد گیر و  .... . حتی در آخر فیلم  یک لحظه شک رو توی چشمهای شوهر ترانه می بینیم با این تفاوت که او به شکش اطمینان نمی کند (به شکش شک می کند) و با گفتن جمله "چقدر قشنگ شدی " عشقش رو به زنش ابراز می کند و شاید تنها نقطه دلگرم کننده این فیلم ، عشق این دو زوج جوان است (که البته با توجه به جوان بودن عشقشان ، چیز کاملا طبیعیه) .

همه نقش ها توی فیلم باور پذیرند سیمین که قبلا دچار شکست در زندگی شده و سعی می کنه روان پریشی اش رو در درونش نگه داره (برعکس بقیه نقش ها) و یا نقش هدیه تهرانی که زندگی واقعی رو تداعی می کنه . شکش ، حرکات عصبی اش ، گریه اش در آغوش خواهرش  و در آخر صبر و تحملش و چشم به روی حقایق زندگی بستنش  همه طبیعی می نمود.  و یا مردی که دو رویی جامعه ما رو به وضوح به تصویر می کشه !   البته در مورد نقش مرد چیزی که برام غیر عادی می نمود این اصرارش بر ادامه زندگی بود .هنوز نمی فهم دلیل این اصرار بیش از حد او  چه بود؟

به نظرم بهتر باشه که بیشتر از این در مورد فیلم نگم .شاید خیلی هاتون ندیده باشید و مثل من خوشتون نیاد که یک نفر براتون داستان فیلمی را که قصد دارید ببینید رو براتون تعریف کنه .خوب اگه ندیدید بهتون توصیه می کنم  تا روی پرده است بروید ببینید  و خودتون قضاوت کنید .  توی کاشون که امروز ، روز آخر اکرانش است ، طبق متنی که بر پشت شیشه سینما نصب بود .(هر چند حدس می زنم  بعد از مدتی دوباره این فیلم روی پرده قرار بگیرد) پس کاشونی ها عجله کنند!!

بعد نوشت: من هیچ مسولیتی در برابر بی مسولیتی مسولین سینمای شهرمان به عهده نمی گیرم.

به من ربطی نداره وقتی اونا به حرفشون عمل نمی کنند و تا دو سه هفته بعد هم فیلم را از پرده بر نمی دارند.